paniekaanval

Profile picture
de greef kelly
Project afgesloten
11
€ 170 van € 1.000
17/10/2016 - 14:33

2016, een nieuw jaar, nieuwe vooruitzichten .... Helaas liep dit anders voor mij. Het begon met hoofdpijn , pilletje nemen en weer verder gaan dacht ik. Maar de hoofdpijn werd een dagelijkse last die alleen maar meer pijn begon te doen. Even langs de dokter zou wel helpen .... Spanningshoofpijn werdt vastgesteld. Een paar keer naar de kinesist en af en toe een pijnstiller en het zou wel moeten beteren. Helaas was dit niet voldoende, de hoofdpijn werd een gewoonte voor mij waar ik dagelijks mee leefde. Op de duur moest ik vroeger stoppen op mijn werk omdat het niet meer uit te houden was. Doordat dit zo vermoeiend was voor mij kreeg ik minder energie en begon ik na te denken... Denken dat er iets mis was met mij, dat ik een of andere ziekte had of misschien wel iets in mijn hoofd.Nu voelde ik effectief spanning in mijn lichaam, ik begon verkeerd te ademen waardoor mijn middenrif verkrampte. Op aanraden van mijn man heb ik dan een ostheopaat opgezocht, zij vertelde mij dat ze mij kon helpen maar dat ik ook gesprekstherapie nodig had voor onderliggende problemen. Ondertussen moest ik meer en meer vroeger stoppen op mijn werk omdat het niet meer ging. Ik zocht een psychiater op om mijn verhaal te doen, een miskraam van een half jaar voordien bleek nog niet verwerkt te zijn en de wens naar een kind werdt veel te groot. Ik begon met fertiliteits onderzoeken om mij ervan te overtuigen dat ik gezond was en de miskraam niet aan mij lag. Mijn man en ik waren perfect in orde maar toch lukte het maar niet... Ondertussen liep de stress hoog op en begon ik mij heel raar te voelen, precies dat ik mijzelf niet meer was. Ik dacht misschien moeten we een behandeling opstarten om zwanger te worden en dan gaan mijn problemen ook wel over. Dat hielp dus ook niets vooruit, de ene na de andere behandeling misluktte. Enorme stress gaf mij dit elke maand opnieuw. Ik ging er onderdoor maar wou mij sterk voordoen naar de buitenwereld. Gewoon lachen bij bezoekjes maar eenmaal weg weer terug in mezelf. Plots kreeg ik erge angstgevoelens en kon ik soms amper slikken. Dan maar weer de dokter opzoeken. Volgens haar had ik angstaanvallen en hyperventileerde ik. Ik vertelde dat ik alles wou doen om er bovenop te geraken. Ik zei ook dat ik al naar de ostheopaat en psychiater ging maar dat het niet veel uithaalde. Ze schreef mij een rustperiode voor en raadde mij ook aan een neuroloog te bezoeken voor de hoofdpijn die al 6 maanden bleef aanhouden. Na wat naalden in mijn hoofd en een mri-scan leek alles in orde te zijn. Behalve een tekort aan slaap was er niets te zien. Dat stellde mij gerust maar ondanks de possitieve uitslag ging ik mij niet beter voelen. Ik kreeg hartkloppingen, pijn op de borst, armen en benen die trilde. Dan maar eens naar de hartspecialist, dit leverde ook niets op. Ze zagen af en toe een hartoverslag maar dat is niet abnormaal. Ondertussen was ik na overleg met de psycholoog medicatie opgestart ( sypralexa ). Ik moest een aantal weken tijd geven maar het leek niet te werken. Van 5 mg / dag gingen we naar 10 mg. Op een avond thuis in de zetel kreeg ik enorme hoofdpijn, ik vroeg mijn man mee te gaan slapen zodat ik niet alleen naar boven moest. Ik ging in bed liggen maar de pijn werdt met de seconde erger. Ik wist geen blijf meer met mijzelf dus begon enorm te panikeren. Mijn ademhaling sloeg op hol, heel mijn lichaam begon te trillen, ik verkramptte. Mijn man bracht mij onmiddellijk naar spoed. Eenmaal daar controleerde ze mijn hartslag en namen ze een gasbloedprik in mijn pols om te zien dat mijn hart in orde was. Uit de resulaten bleek dat ik enorm hyperventileerde, dus weer een paniekaanval. Ik kreeg een temesta om rustig te worden en feldyne voor de pijn. Na een paar uur werdt het beter en gingen we naar huis. Mijn medicatie werdt verhoogd naar 15 mg en ik nam bijna elke dag temesta bij in omdat mijn medicatie wat tijd nodig had om aan te slagen. De huisdokter schreef me langer thuis en raadde mij aan ademhalingsoefeningen te doen. Dit lukte niet voor mij omdat ik continu gespannen was en dit niet alleen kon. Naar de ostheopaat ging ik om de 2 weken wat elke keer €55 kost, hier krijg ik niets van terug. De eerste 5 keer kreeg ik €10 terug maar ik zit al ver boven de 5 beurten. De psychiater om de 3 weken is €84 waar ik iets van terugkrijg maar ook deze kosten lopen op. De ostheopaat kon op de duur niet meer aan mijn hoofd werken omdat dit veel te veel pijn deed dus schreef de dokter massage voor bij een kinesist om alles los te masseren. Op een namiddag wou ik met mijn man iets gaan eten en naar de cinema. We vertrokken maar halverwege voelde ik mij niet zo goed. Ik kreeg een paniekaanval in de auto, ik kon niet meer praten en heel mijn lichaam schudde. Dan maar weer naar spoed. Ik kon niet meer op mijn benen staan, werdt onderzocht maar weer was het de hyperventilatie en paniek. Ik kreeg een temesta en deze keer een masker om in te ademen. Eenmaal thuis begonnen de facturen van de vorige onderzoeken aan te komen. Telkens rond de €200. Nu had ik weer iets om over te piekeren. Bij het volgende gesprek bij de psychiater stelde ze voor om even gedragstherapie te volgen in een angstcentrum. Zo kwam ik uiteindelijk terecht bij het Angstcentrum. Eerst kwam er een intakegesprek en nadien een educatieve training van 4 uur. Weer een extra kost van €50 / uur waar ik niets van terug krijg. Toch wil ik blijven gaan omdat ik van deze paniekaanvallen af wil geraken. Dit zijn dan individuele gesprekken van 2 uur. Toen ik mij op aanraden van de dokter even wou laten verwennen bij een schoonheidssalon werdt er mij accupunctuur voorgesteld bij een chinese vrouw in Zwijndrecht ( Feng Yun ). Vol spanning maakte ik mijn eerste afspraak, ik kon de volgende dag al direct gaan. Ik vondt het redelijk eng zo veel naalden in mijn lichaam, maar ik heb het gevoel dat dit met kleine beetjes helpt. Ik ben nu 3 keer geweest en ga elke maandag terug. Ik voel me er goed bij maar de andere therapieën zijn ook nog nodig om volledig te herstellen. Soms denk ik mij beter te voelen maar na een dagje klussen moet ik een paar dagen rusten. Ik weet dus dat ik nog een lange weg te gaan heb. Ik neem momenteel 20 mg sypralexa per dag en heel af en toe temsta. Maar ik besef heel goed dat ik zonder medicatie nog niet kan. Het enige wat ik wil is normaal kunnen leven zonder dat gespannen gevoel of paniekaanvallen. Met wat hulp hoop ik heel wat vooruitgang te boeken zodat ik 2017 beter tegenaan kan gaan.

Donaties

€ 5
17/10/2016
Anoniem
Geen commentaar achtergelaten.
€ 10
20/10/2016
Frieda Geudens
Veel succes
€ 10
20/10/2016
Anoniem
Veel beterschap, hopelijk krijg je terug wat rust in uw leven
€ 10
20/10/2016
Anoniem
Veel beterschap, hopelijk krijg je terug wat rust in uw leven
€ 30
20/10/2016
J Dyson
Superrrrrrrrr vlug beterschap!!
€ 10
22/10/2016
Liliane s.
Geen commentaar achtergelaten.
€ 10
22/10/2016
Lizette P.
Geen commentaar achtergelaten.
€ 50
27/10/2016
Anoniem
-
€ 10
05/11/2016
Marina Ceusters
Veel beterschap
€ 5
06/11/2016
Anita Ceusters
Geen commentaar achtergelaten.
€ 20
19/11/2016
Marina Ceusters
Geen commentaar achtergelaten.
Donaties
€ 5
Anoniem
Geen commentaar achtergelaten.
€ 10
Frieda Geudens
Veel succes
€ 10
Anoniem
Veel beterschap, hopelijk krijg je terug wat rust in uw leven
€ 10
Anoniem
Veel beterschap, hopelijk krijg je terug wat rust in uw leven
€ 30
J Dyson
Superrrrrrrrr vlug beterschap!!
€ 10
Liliane s.
Geen commentaar achtergelaten.
€ 10
Lizette P.
Geen commentaar achtergelaten.
€ 50
Anoniem
-
€ 10
Marina Ceusters
Veel beterschap
€ 5
Anita Ceusters
Geen commentaar achtergelaten.
€ 20
Marina Ceusters
Geen commentaar achtergelaten.